มันทรมานนะที่สุดท้ายก็ทำได้แค่แอบรัก

การที่เราแอบชอบใครสักคน

 ในบางครั้งก็ไม่มีเหตุผล...ใช่ไหม

ไม่จำกัดว่าต้องเป็นใคร อยู่ที่ไหน และเป็นอะไร

แต่เมื่อความรู้สึกนี้มันได้เกิดขึ้นกับใครแล้ว...ก็ยากที่จะถอนตัว

และเรา....

...ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่กำลังตกอยู่ในห้วงเวลานี้

จากวันที่เราได้รู้จักกับเค้า ได้มีเวลาอันน้อยนิดได้อยู่ใกล้เค้า

โดยที่เค้าก็คงจะบริสุทธิ์ใจคิดว่าเราเป็นแค่คนที่รู้จัก

และก็อาจจะเป็นแค่เพื่อนในอนาคต

แต่เค้าจะรู้ไหมว่าเราก็มีความบริสุทธิ์ใจให้กับเค้า

แต่สำหรับเรา .....เราเรียกว่าความรัก

มันเป็นความรักที่จริงใจ ไม่มีสิ่งใดแอบแฝง

ขอเพียงแค่ได้รัก ก็พอใจ

ตลอดเวลาที่ผ่านมาจากวันที่เราได้รู้จักกัน

และจนวันนี้ที่เราไม่ได้เจอกันแล้ว

รู้ไหมว่าเรายังคงทำอย่างนี้ซ้ำๆ

ได้แต่นั่งคิดถึงเค้า...ตลอดเวลา

จนถึงวันนี้ไม่ได้พบเจอเค้านานแล้วแต่ความคิดถึงก็ไม่เคยจางหาย

ความทรงจำที่เราเคยมี รอยยิ้มที่อบอุ่นใจของเค้า มันก็เลือนลางเต็มที

จนบางทีปานนี้ เค้าคงจะลืมไปแล้วว่าเคยรู้จักกับเรา

คงลืมเรื่องราวที่เคยผ่านมาด้วยกัน

แต่เค้ารู้ไหมว่า...เราไม่มีวันลืม

ตลอดเวลาจากวันนั้นเราก็คอยเสอะหาข่าวคราวของเค้า

อย่างเงียบๆ.....

ว่าเค้าอยู่ที่ไหน อยู่กับใคร

จนเราได้รู้เรื่องของเค้าก็หลายเรื่อง

แม้ว่าเราจะรู้ว่าจะเป็นคนที่เกเรแค่ไหน ไม่อยู่ในลู่ทางที่ดีเท่าไหร่

แต่เราก็ไม่เคยคิดแม้แต่จะตำหนิเค้า

แต่กลับเป็นห่วงเค้ามากขึ้น...

มากขึ้นกว่าเดิม

เราควรทำอย่างไร...

จนวันหนึ่ง สงสัยว่าฟ้าคงจะสงสารเรา

เราบังเอิญได้เห็นหน้าเค้าอีกครั้ง

รู้ไหม ...ความรู้สึกมันเหมือนกับวันที่ผ่านมาแสนนานเหมือนเดิม

อยากจะเข้าไปทักทาย พูดคุย

แต่ก็ต้องห้ามใจ

เพียงเพราะว่า มันนาน นานเหลือเกินสำหรับการเริ่มสานมิตรภาพอีกครั้ง

เราจึงทำได้แค่แอบมอง

มอง ห่างๆ ไม่ไห้เค้ารู้ตัว

ในใจอยากบอกความรู้สึกแทบคลั่ง

เราจะบอกเค้าดีไหม ...ถ้าเราบอกไปแล้วเค้าจะว่าอย่างไร

เค้ายังจะอยากแม้ที่จะรู้จักกับเราอยู่ไหม

หรือว่าเรากลัวไปเอง บางทีอาจไม่เป็นอย่างที่เราคิดก็เป็นได้

จะทำอย่างไรดีล่ะ...

15 กันยายน 2550 00:04:30